Nasz dom. Naszym „domem“ są nie tylko cztery ściany własnego domu, mieszkania cale, cała ziemia polska, od Bałtyku po Tatry, od Odry do Bugu: to Ojczyzna, którą nie tylko kochać, służyć jej i strzec powinniśmy, ale znać mamy obowiązek. Czy należycie wypełniamy ten obowiązek poznania ziemi ojczystej? Pochylmy się nad słowami „Pieśni o domu” poetki Marii Konopnickiej:
Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co w letnią noc, skroś srebrnej mgły,
Szumem swych lip wtórzy twym snom,
A ciszą swą koi twe łzy?
Kochasz ty dom, ten stary dach,
Co prawi baśń o dawnych dniach,
Omszałych wrót rodzinny próg,
Co wita cię z cierniowych dróg?
Kochasz ty dom, rzeżwiącą woń
Skoszonych traw i płowych zbóż,
Wilgotnych olch i dzikich róż,
Co głogom kwiat wplatają w skroń?
Kochasz ty dom, ten ciemny bór,
Co szumów swych potężny śpiew
I duchów jęk, i wichrów chór
Przelewa w twą kipiącą krew?
Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co wpośród burz, w zwątpienia dnie,
Gdy w duszę ci uderzy grom,
Wspomnieniem swym ocala cię?
O. jeśli kochasz, jeśli chcesz
Żyć pod tym dachem, chleb jeść zbóż,
Sercem ojczystych progów strzeż,
Serce w ojczystych ścianach złóż!…
