Dzień Zaduszny – 2 listopada jest wyłącznie poświęcony pamięci i modlitwie za wszystkich zmarłych. Jest to dzień modlitw za dusze tych, którzy nie dostąpili jeszcze zbawienia. Zwyczaj wznoszenia modlitw za dusze czyścowe zapoczątkowany został w X wieku w zakonach, a dzięki staraniom św. Odylona, opada Benedyktynów z Cluny, w 993 roku wprowadzony został oficjalnie do kalendarza liturgicznego także jako przeciwwaga dla pogańskich świąt ku czci zmarłych, które wciąż występowały w schrystianizowanej Europie. W Polsce święto znane jest od XII wieku i zastąpiło przedchrześcijański zwyczaj obchodzenia Dziadów.
Starsi pamiętają zapewne zwyczaj częstowania specjalnie wypieczonymi chlebkami ludzi bożych – żebraków, których w ten dzień łatwo było spotkać w okolicy kościołów i cmentarzy. Ich modlitwa uważana była za wyjątkowo skuteczną. Dlatego też gospodynie wypiekały specjalne bułeczki, niekiedy zdobione atrybutami związanymi ze zmarłym, które następnie rodzina wręczała wraz z drobnymi datkami dziadom, z prośbą, aby w ich imieniu modlili się za zmarłych krewnych. Chlebek dzielono na tyle kawałków, ilu zmarłych było w rodzinie.
W tym dniu organizowane są też często tzw. „Zaduszki”, czyli okolicznościowe koncerty i wieczory poezji, na których wspomina się nie żyjących już, słynnych ludzi nauki, kultury i sportu.
,
