Wielu z nas stawia sobie obecnie róźne pytania odnośnie szeroko rozumianego strajku kobiet. Pomijając wszelką polemikę w tym temacie, w ten listopadowy czas, dokonajmy próby samooceny w temacie pamięci o tych co odeszli od nas, a byli „nieco inni niż my”. Popatrzmy jak wygląda stan cmentarza mariawickiego w Długim Kącie. Niby zabytek, niby cmentarza, niby spoczywają tam nasi przodkowie. Ginie, niszczeje, zaniedbany, odchodzi w niepamięć. Nikt jakoś nie lgnie, aby to zmienić. Ciche milczenie urzędu, parafii, samorządowców. Inicjatywa i trud młodzieży zniszczona. Wszelkie prośby i zapytania trafiają w próźnię. Cisza. Dlaczego? Nie wpoimy młodemu pokoleniu szacunku do życia i śmierci takimi obrazami. Miłość braterska przynagla nas. Słowa uczą, przykłady pociągają.
