Żyjemy w czasach, gdy czasem trzeba przypominać, że Boże Narodzenie jest świętem nade wszystko o wymiarze katolickim. Pięknie przystrojone domy, choinki, prezenty, a nawet brzmiące kolędy na nic się zdadzą, gdy w naszych rodzinach zabraknie modlitwy i nawrócenia.
Ważnym momentem wigilijnej wieczerzy jest modlitwa, która wspólnie odmówiona, przypomina o tym, co świętujemy: narodzenie Syna Bożego.
Rozpoczynamy od postawy stojącej i zapaleniu świecy. Po znaku krzyża możemy przeczytać początek 9 rozdziału Księgi Izajasza, jako zapowiedź Ewangelii o biblijnej historii o narodzeniu Jezusa. Następnie czytamy ten fragment Ewangelii wg. św. Łukasza, a dokładnie – Łk 2, 1-10. Modlimy się też wspominając żywych i umarłych.
Bardzo dobrym zwyczajem jest, by wigilijną modlitwę prowadził ojciec rodziny lub gospodarz domu, w którym się spotykamy. Ale może uczynić to też każdy uczestnik wigilii. Ważne, aby modlitwa zagościła podczas tej uczty wigilijnej.
