Zachęcam do lektury wspomnienia o ks. prof. Witoldzie Jemielitym, Kapłanie Diecezji Łomżyńskiej, które ukazało się na łamach Zeszytów Naukowych OSTROŁĘCKIEGO TOWARZYSTWA NAUKOWEGO im. Adama Chętnika w Ostrołęce z. XXXVI, Ostrołęka 2022, str. str.267-269. Autorami wspomnienia są Jerzy Kijowski i Małgorzata Lubecka „Wspomnienie o ks. Witoldzie Jemielitym (1935-2022)”
Ks. prof. Witold Jemielity urodził się 24 listopada 1935 roku w miejscowości Brzóski Brzezińskie w gminie Wysokie Mazowieckie w województwie podlaskim. W 1953 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Łomży. Świecenia kapłańskie otrzymał z rąk ks. biskupa Czesława Falkowskiego 26 XII 1958 roku. W latach 1959-1963 studiował na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Stopień naukowy doktora teologii w zakresie historii kościoła otrzymał 7 listopada 1963 roku na podstawie rozprawy pt. „Diecezja sejneńska w latach 1872-1893”.
W latach 1964-1966 studiował w Rzymie i Paryżu. Pobyt we Włoszech wykorzystał również do przeprowadzanie kwerendy w Archiwum Watykańskim pod kątem materiału archiwalnego dotyczącego kościoła łomżyńskiego. Po powrocie do kraju w 1967 roku został mianowany profesorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. W latach 1972-1991 równolegle pełnił obowiązki archiwariusza Archiwum Diecezjalnego w Łomży. Stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymał 7 maja 1975 roku, nadany przez Radę Wydziału KUL na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej pt. „Diecezja augustowska, czyli sejneńska w latach 1818–1872”. W roku akademickim 1986–1987 był adiunktem na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Tę funkcję pełnił ponownie od 1992 roku. Z początkiem marca 1994 roku rektor ATK mianował ks. Jemielitego na stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Prawa Kanonicznego, zaś od października 1994 roku na wspomnianym Wydziale kierował katedrą Historii Prawa Kościelnego w Polsce. W tym samym roku, 20 października Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Lech Wałęsa, w uznaniu dorobku naukowego, nadał ks. Jemielitemu tytuł naukowy profesora nauk teologicznych. Mimo przejścia w 2006 roku na emeryturę cywilną, nadal wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, gdzie pracował od 1967 r. do 30 września 2010 roku. Obok działalności naukowej ks. Jemielity pełnił w latach 1974-1995 urząd sędziego Sądu Biskupiego w Łomży. Od 1992 roku był wiceprezesem Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów w Łomży, a w 1998 roku został członkiem Rady Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży.268 | Jerzy Kijowski, Małgorzata Lubecka.
W okresie długoletniej pracy naukowo- dydaktycznej ks. Jemielity był wielo-
krotnie nagradzany, m.in. przez Mazowieckie Towarzystwo Kultury czy Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. Stanisława Herbsta. Z ważniejszych nagród warto przypomnieć, że w 1999 roku Kapituła Nagrody i Medalu Zygmunta Glogera przyznała ks. profesorowi II nagrodę i medal za szczególne zasługi w badaniu, ochronie i rozwoju kultury. Natomiast za zasługi poniesione dla dobra ojczyzny i społeczeństwa w 2001 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski odznaczył ks. profesora Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zaś w 2006 roku rektor UKSW przyznał ks. Jemielitemu indywidualną nagrodę za publikację pt. „Dzieje Łomży. Tysiącletnie”. Należy również dodać, że Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski w uznaniu Jego dorobku i pracy duszpasterskiej w 2001 roku powołało ks. profesora na członka Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem.
Ks. prof. Witold Jemielity był również doskonale znany wśród ostrołęckich badaczy- historyków, szczególnie skupionych w Ostrołęckim Towarzystwie Naukowym im. Adama Chętnika, którego był członkiem. Brał udział w konferencjach naukowych, publikował w Zeszytach Naukowych OTN. Nasze Towarzystwo było też wydawcą Jego bardzo ciekawej i wartościowej, szczególnie pod względem źródłowym, publikacji pod tytułem „Szkoły powszechne w powiatach ostrołęckim i ostrowskim w latach 1795-1939”.
Spośród sześciu artykułów Jego autorstwa, które zostały opublikowane w Zeszytach Naukowych OTN w latach 1993-2008, na szczególną uwagę zasługują: „Parafie w Ostrołęckiem”, „Szkolnictwo w Puszczy Zielonej” oraz „Układ administracyjny Ziemi Ostrołęckiej – dawniej i dziś”. Tytuły wspomnianych artykułów właściwie wskazują na główne obszary badań naukowych ks. Jemielitego. Jego zainteresowania koncentrowały się w kilku obszarach, a zwłaszcza w zakresie dziejów kościoła katolickiego w Królestwie Polskim i w diecezji łomżyńskiej, dziejów różnych wyznań religijnych na tym terenie, szkolnictwa w północnowschodniej Polsce, podziałów administracyjnych diecezji i powiatów.
Tematy „ostrołęckie” zajmowały dużo miejsca w badaniach naukowych i publikacjach ks. profesora. Wymienić warto niektóre z nich: „Życie religijne w Puszczy Zielonej”, monografie Kościołów, między innymi pw. Świętego Antoniego i Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrołęce, kościoła w Czerwinie, Kleczkowie i innych oraz biografie wielu ostrołęckich księży. Bogaty dorobek piśmienniczy ks. Jemielitego oparty jest głównie na źródłach archiwalnych. Jest autorem 50 książek, ponad 200 publikacji i artykułów naukowych, 127 życiorysów zmarłych księży, ponad 100 haseł do encyklopedii o bardzo szerokiej tematyce religijno-społecznej.
Jako przedstawiciele OTN mieliśmy okazję uczestniczyć w wykładach historycznych ks. profesora w Łomży oraz promocjach dwóch Jego publikacji: „Łomża w latach 1945-1999” i „Łomża w okresie międzywojennym”. Z bogatej spuścizny naukowej ks. profesora szeroko korzystali ostrołęccy historycy, opracowując swoje Wspomnienie o ks. Witoldzie Jemielitym (1935-2022) publikacje, między innymi: Janusz Gołota, Jan Mironczuk, Jerzy Kijowski, Adam Białczak, Marek Niewiadomski czy Małgorzata Lubecka.
Ks. prof. Witold Jemielity zmarł 26 września 2022 roku w Domu Wspólnoty
Kapłańskiej w Łomży i spoczął na cmentarzu parafialnym w Wysokiem Mazowieckiem.
__________________________________________________________________________
Ps. Z prac Ks. prof. Witolda Jemielitego możemy wiele dowiedzieć się o naszych stronach i parafii. Miałem przyjemność i zaszczyt pobierać naukę od Księdza Profesora. Wspomnijmy go czasem.
