W kontekście ostatnich wydarzeń społecznych, politycznych, gospodarczych i religijnych warto zatrzymać się na chwilę nad naszą wolnością umysłową – intelektualną. Pamiętajmy, iż fundamenty społecznego dobrobytu to m.in. wolność, indywidualna odpowiedzialność, prawo własności i rządy prawa. Walka o wolność nigdy się nie skończy – chyba że pozwolimy sobie tę wolność odebrać.
Ignacy Krasicki tak kiedyś pisał:
«Czegoż płaczesz? — staremu mówił czyżyk młody — Masz teraz lepsze w klatce niż w polu wygody. Tyś w niej zrodzon — rzekł stary — przeto ci wybaczę; Jam był wolny, dziś w klatce — i dlatego płaczę»
Wolność to źródło godności człowieka i niesie motywację do autonomicznego myślenia i działania. Czy to co się dzieje wokół nas nie pozbawia nas wolności myślenia? Gdzie nasze prawo, wolność, państwo, zasady, fundamenty cywilizacyjne?
Rządzący i media mają receptę na wszystko, mają zawsze gotową właściwą odpowiedź. Im można więcej, niż uczciwie pracującemu i płacącemu podatki człowiekowi. My mamy być maszynkami wykonującymi określone czynności w myśl założeń możnych tego świata. Mamy być jedynie numerami. Nie mamy mieć prawa do posiadania pieniędzy, domu, samochodu. Mamy nie mieć nic. Wszystko musimy wynajmować. Mamy być maszyną nie istotą myślącą, a człowiek to istota myśląca. Ten kto stawia pytania, myśli, poszukuje, analizuje staje się wrogiem, trzeba go zniszczyć, szuka dziury w całym. Nawet w obozach chociaż ludzie byli zniewoleni fizycznie, ale zachowali ducha, myśleli samodzielnie poczuciu odpowiedzialności za siebie i innych. To im pozwoliło przetrwać i dać nadzieję dla innych, dla nas.
