Vox populi, vox Dei /głos ludu, głosem Boga/ – sentencja z VIII wieku, autorstwa anglosaskiego mnicha, teologa i filozofa Alkuina. Zatem zgoda ludu była znakiem bożej woli.Czy faktycznie tak było?
Praktyka ta pojawiała się we wczesnym chrześcijaństwie przy wyborze biskupów i papieży, a także przy kanonizacji.Zechciejmy jednak zgłębić nieco ów temat.
W roku 798 ten anglosaski mnich, teolog i filozof w swym „Liście” do Karola Wielkiego pisał: (cytuję kluczowe zdanie). Populus iuxta sanctiones divinas ducendus est, non sequendus: et ad testimonium persone magis eliguntur honeste. Nec audiendi qui solent dicere: Vox populi, vox Dei, quum tumultuositas vulgi semper insaniae proxima sit. (Zgodnie z przykazaniami Bożymi należy prowadzić za sobą, a nie iść za ludem; bardziej należy polegać na świadectwie szlachetnych ludzi. I nie należy słuchać tych ludzi, którzy wciąż mówią, że „głos ludu jest głosem Boga”, ponieważ wrzawa tłumu jest zawsze bliska szaleństwu.) Z tego zdania został wyjęty ten właśnie słynny cytat o jedności ludzkiego i Bożego głosu. Jednak ten mądry mnich uważał, że roztropny władca w ogóle nie powinien się oglądać na bezmyślny tłum. Nie może być tak, że Bóg ma się zniżać do poziomu wzburzonego tłumu. Zdarzało się, że za mniejsze bluźnierstwa ludzie lądowali za kratami lub płonęli na stosach. Chętnie cytowany Alkuina twierdził więc coś zupełnie przeciwnego, niż się mu przypisuje.
Natrafiłem na jeszcze jeden ciekawy fakt historyczny. Potwierdza on pogląd uczonego mnicha sprzed tysiąca dwustu lat. Pod koniec X wieku (991 rok) w mieście Rheims wskutek intryg i konfliktów nowym arcybiskupem został Herbert Aureliacus (przyszły papież Sylwester II). Jednak na ulicach wielki tłum manifestował oburzenie i niezgodę, domagano się uznania oczywistego faktu, że „głos ludu jest głosem Bożym”. Jednak zwolennicy nowego arcybiskupa oznajmili, że tak mogą mówić tylko ci, którzy nie znają Pisma Świętego, albo mylnie go interpretują, bo: non errat quippe vox Domini vox populi clamantis: Crucifige, crucifige (Ponieważ nie był głosem Boga głos ludu krzyczącego: ukrzyżuj! ukrzyżuj go). To mocny argument. Bóg miałby chcieć swojej śmierci? To w ogóle jakaś straszliwa niedorzeczność!
======================
Na podstawie https://przegladprawoslawny.pl
