Minęła kolejna rocznica zrzucenia przez naszą Ojczyznę jarzma kajdan niewoli. Blask fleszy oficjalnych uroczystości przygasł. Ponownie mamy różne oblicza i wizje patriotyzmu. Rozpoczął się następny zwykły okres, w którym powinniśmy nieustannie być patriotami, co wbrew pozorom nie jest łatwe. Postawny sobie za cel, by budować postawy świadomych obywateli, „zakochanych” w swoim kraju, pragnących dobra nie tylko dla siebie, lecz także dla ludzi żyjących wokół.
Współczesny patriotyzm to codzienne zachowania wynikające z uczciwości, uważności na drugiego człowieka i jego potrzeby, szacunku do języka i kraju, w którym żyjemy. Jak uczy nas historia, którą winniśmy znać i rozumieć, ważnym elementem dla budowania postawy patriotycznej jest aktywność społeczna. Pamiętajmy, ta mrówcza praca bohaterskich społeczników była niezbędnym elementem w drodze do odzyskania niepodległości. Nie tylko karabin w ręku wiódł marsz ku niepodległości.
Walka o wolność nie ograniczała się przecież wyłącznie do ryzykowania życia na polu walki. Zaliczała się do niej również sekretna edukacja młodych pokoleń, mozolne tworzenie lokalnych organizacji, budowanie solidarności wśród narodu i realizacja inicjatyw zmierzających do wspólnego celu. Postawy takie są nieodzowne także w obecnej dobie.
Współcześni bohaterowie to ci, którzy bezinteresownie odwiedzają chorych w hospicjach, ale także ci, którzy uczciwie płacą podatki czy zapewniają swoim pracownikom godziwe warunki pracy. Wyrazem troski o losy Ojczyzny jest nasz udział w życiu publicznym lub chociażby wywieszona flaga na naszych domach, podwórkach, skwerach, placach, balkonach. Patriota nie afiszuje się dokonaniami innych jako swoimi., a pełnione funkcje publiczne sprawuje jako pro publico bono. Będąc patriotami czujemy się współodpowiedzialni za to, co się dzieje obok nas – w kraju czy na świecie.
