U progu kolejnej rocznicy Powstania Styczniowego wybrałem się do OCK na film „Powstaniec 1863”. To pierwszy od 30 lat film fabularny opowiadający o Powstaniu Styczniowym,. Filmowa opowieść rozpoczyna się w roku 1920, na chwilę przed bitwą warszawską. Jeden z obecnych w koszarach żołnierzy okazuje się być weteranem powstania styczniowego. Wtedy to wspólnie z księdzem Stanisławem Brzóską działał w konspiracji przeciwko Imperium Rosyjskiemu.
Wraz z weteranem widz przenosi się do niespokojnych czasów sześć dekad wcześniej. W obliczu branek do carskiego wojna i kolejnych represji ze strony zaborcy zrodził się pomysł organizacji powstania, a ksiądz Brzóska stanął na czele oddziału, który przeprowadzał ataki na rosyjski garnizon wojskowy. W historycznej scenerii XIX wieku poznajemy losy duchownego i grupy osób, które wpłynęły na jego losy.
Najnowszy film Tadeusz Syki „Powstaniec 1863” z Sebastianem Fabiańskim w roli głównej przedstawia historię jednego z najsłynniejszych uczestników powstania styczniowego i ostatniego dowódcy zrywu – ks. Stanisława Brzóski. Na ekranie przewija się obok niego gama postaci w znakomitej większości opartych na prawdziwych bohaterach historii księdza-generała.
Czy kapłan, człowiek, który ma głosić miłość do nieprzyjaciół, może walczyć z bronią w ręku? Ten dylemat moralny nasuwa się w kontekście działalności kapelana i zarazem dowódcy oddziału powstańczego. Niezależnie od oceny, ksiądz Stanisław Brzóska pozostaje wzorem konsekwencji i poświęcenia.
Film niezwykle wymowny, pouczający, zmuszający do refleksji przywołujący wiele zagadnień rodzinnych, społecznych, narodowych, moralnych, duchowych które swą aktualność zachowują i obecnie. Dopełniają jej patriotyzm, zdrada, brak jedności narodowej, niewola, problem brak przywódcy, obojętność „sojuszników” zagranicznych, prywatne ambicje i cele. Ten film winien zobaczyć każdy, komu leży na sercu dobro naszej Ojczyzny. Dobro w prawidłowym jego znaczeniu. Zwłaszcza w obecnych uwarunkowaniach społecznych, narodowych i międzynarodowych.Wolność nie jest nam dana raz na zawsze. Trzeba walczyć o nią stale.
Może zamiast na czasem wątpliwe festyny czy imprezy nasi samorządowcy ufundowali by mieszkańcom wyjazd na tego rodzaju film….
