Dąbrówka – mała kurpiowska wioska nieustannie zaprasza w swoje progi. Czyni to od zarania swych dziejów. Żywy tu kult maryjny przyciągał i przyciąga pielgrzymów. „ O Matko Ty Dąbrowska Opiekunko nasza, Usłysz jak lud Kurpiowski pokornie uprasza” – to słowa refrenu jednej z dawnej pieśni, a śpiewanej do dzisiaj, które dobitnie świadczą o roli tutejszej czci maryjnej dla ludu kurpiowskiego.
Przybywają tu ludzie po wzmocnienie duchowe, zdrowotne, by nabrać sił witalnych – odpocząć lub też zamanifestować swą troskę o dobro wspólne. Pierwsze wzmianki o niej odnajdujemy przy okazji powstawania kadzidlańskiej parafii w połowie XVIII wieku. Przybywali tu okoliczni Kurpie, a także powstańcy styczniowi. W Dąbrówce gościł też młody Ignacy Mościcki – późniejszy Prezydent Polski.
W sercu ludności Dąbrówki zawsze były obecne sprawy lokalne i Ojczyzny. Tutejsi mieszkańcy walczyli o ciało swego kapłana ks. Placyda Podgórskiego – Powstańca Styczniowego, brali udział w wojnie 1920 roku, a straż ogniowa powstała tu już w 1931 r. Pierwsze ślady tutejszej oświaty sięgają roku 1919, bowiem tu spoczywa Scholastyka Mówińska, 19 –letnia nauczycielka ludowa. Obecna szkoła ma już niespełna 90 lat. Odbywały się tu ważne uroczystości religijne, narodowe i polityczne: wiece, dożynki, manifestacje. To tu powstała pierwsza w regionie Spółdzielnia Zdrowia, założyciele której był tutejszy kierownik szkoły Ananatoliusz Daniłowicz.
Obecnie do Dąbrówki wiodą asfaltowe drogi i ścieżki rowerowe. Można więc pieszo, rowerem lub samochodem. Dąbrówka zawsze stoi otworem dla każdego. A będąc w niej koniecznie trzeba zajść do miejscowej świątyni – drewnianej perełki Mazowsza. Tuz obok niej stoi drewniana dzwonnica i ludowa kurpiowska kapliczka. Na przykościelnym cmentarzu rośnie pomnik przyrody lipy drobnolistna. Plac Jana Pawła II zachęca do nawiedzenia Kaplicy Objawień, kamiennej Golgoty i figury rodaka.
W samym centrum wioski znajdują się miejsca dla odpoczynku rekreacji. Odpoczywając, z stojących tam tablic można zapoznać się z niektórymi informacjami o naszej wiosce. Po chwili wytchnienia koniecznie trzeba zajść na miejscowy cmentarz na którym w kwaterach wojennych spoczywają prochy uczestników I wojny światowej. Spacerując pośród mogił odwiedźmy groby zasłużonych dla lokalnej społeczności osób. Pośród nich są kapłani: ks. Placyd Podgórski, ks. Zygmunt Gontarz – rodak z Dąbrówki, czy społecznicy: Jan Piotr Mąka, Józef Bulak, Anatoliusz Daniłowicz, Józef Bednarczyk i Jan Plona.
Niecodzienną tradycją dąbrowskiej parafii jest wielkanocna Straż Grobu Pańskiego. Możemy ją zobaczyć w okresie świąt Wielkiej Nocy lub podczas ważnych uroczystości religijnych. Ta formacja powstała tuż po zakończeniu II wojny światowej i w niezmienionej formie trwa do dnia obecnego. Przez wiele lat opiekował się nią Jan Plona z Płoszyc.
Z Dąbrówką związany jest ks. Stanisław Tworkowski – działacz narodowy, uczestnik wojny 1920, kapelan Powstania Warszawskiego, obrońca życia nienarodzonych oraz Henryk Dąbrowski nauczyciel i regionalista, autor wojennych wspomnień z życia Dąbrówki. Obaj tu mieszkali jakiś czas.
Przebywając w Dąbrówce można też odpocząć w tutejszych gospodarstwach agroturystycznych, skorzystać z dobrej infrastruktury sportowej szkoły, pospacerować po okolicznych lasach, poznać jedynego garncarza na Kurpiach.
Proboszczem parafii jest ks. Artur Akimowicz od 2020 roku. Funkcje Sołtysa i Radnego jednoczenie pełni Pan Robert Pianka.
