1 maja Kościół katolicki obchodzi wspomnienie św. Józefa, robotnika. Do kalendarza liturgicznego weszło ono w 1955 roku.
Św. Józef t- „niemy święty”, o „przybrany tata wszystkich chrześcijan”. Bł. Pius IX w 1870 r. ogłosił go patronem Kościoła powszechnego na mocy dekretu Świętej Kongregacji Obrzędów Quaemadmodum Deus. Od kilku lat w parafii św. Anny w Dąbrówce obchodzony jest w tym dniu trzeci odpust parafialny. Figura św. Józefa wieńczy ołtarz główny tutejszej świątyni, która w Roku św. Józefa była jednym z 20 kościołów stacyjnych w Diecezji Łomżyńskiej. Ro ten trwał od 08.12.2020 do 08.12.2021 r. Praca staje się uczestnictwem wręcz w dziele zbawienia, okazją do przyspieszenia nadejścia królestwa Bożego, rozwijania swoich przymiotów i cech, oddając je na służbę społeczeństwa i wspólnoty. Praca staje się okazją nie tylko do spełnienia samego siebie, ale przede wszystkim dla tej podstawowej komórki społeczeństwa, jaką jest rodzina. Rodzina, w której brakuje pracy, jest bardziej narażona na trudności, napięcia, pęknięcia, a nawet na rozpaczliwą i powodującą rozpacz pokusę rozpadu.
Papież Jan Paweł II wielokrotnie przywoływał św. Józefa mówiąc o znaczeniu pracy w życiu człowieka. “W pewnym sensie można powiedzieć, że poprzez pracę człowiek staje się bardziej człowiekiem. Dlatego pracowitość jest cnotą. Aby jednak pracowitość pozwoliła człowiekowi rzeczywiście stawać się bardziej człowiekiem, winna być ona zawsze wpisana w społeczny wymiar pracy. Jedynie pod tym warunkiem zachowana zostaje niezbywalna godność osoby, a także społeczna wartość ludzkiej działalności” – podkreślał papież podczas audiencji generalnej na placu św. Piotra 1 maja 2002.
Jako patrona obrali sobie św. Józefa także polscy kapłani, więźniowie obozu koncentracyjnego w Dachau. Kapłani złożyli w 1945 r. w Dachau przysięgę, że w przypadku oswobodzenia, co roku będą spotykać się w miejscu kultu św. Józefa w Kaliszu, by mu dziękować za ocalenie.
