„…Starzenie się jest naturalnym procesem rozwojowym i stanowi ostatni etap życia człowieka. Jest okresem degradacji zdrowia, odczuwania dolegliwości somatycznych, niedołęstwa, postępującego uzależnienia od otoczenia…
…W większości kultur starość jest przedmiotem szacunku, ponieważ oznacza mądrość
płynącą z doświadczenia oraz oznakę szczęścia, iż mogło się żyć tak długo. Kiedyś i u nas panował szacunek dla doświadczenia i wieku. Starszy wiek łączył się z dużym autorytetem. Seniorzy rodu byli otaczani szacunkiem, młodzi zwracali się do nich po poradę. Korzystali z ich mądrości i doświadczenia życiowego. Wartością starości jest pamięć. Społeczeństwo, które minimalizuje rozumienie historii, łatwo wystawia się na ryzyko powtarzania dawnych błędów…. –
==================================
Całość artykułu: Stanisław Tujak Refleksje o starości. Chrobry Szlak, numer 11/2024 (92), listopad 2024 s. 11-14
