Gest łamania się chlebem podczas styp żałobnych by dla Żydów jedną z najpowszechniej praktykowanych form miłości bliźniego. Był to wyraz pocieszenia po stracie najbliższej osoby (Jr 16,7)3. Posiadanie chleba było również znakiem Bożego błogosławieństwa, a łamanie się nim z kimś symbolizowało przyjaźń i współpracę. Dla pierwszych chrześcijan był to gest tak ważny, że Eucharystię nazywali po prostu „łamaniem chleba” – rozdawaniem MIŁOŚCI – JEZUSA.
Opłatek wypieka się często podczas wspólnej modlitwy i śpiewu. Ten „wyśpiewany” biały chleb powstaje z wielkiej wiary i miłości, „jednoczy niebo z ziemią“, czyli człowiek z Panem Bogiem. Łamanie się opłatkiem to Eucharystia duchowa, która wspomina tych, co odeszli. Jest to symbol pojednania i przebaczenia.
Oby owa MIŁOŚĆ realnie zagości pośród zbliżających się różnego rodzaju spotkań wigilijnych zwanych tu i ówdzie opłatkowymi. Dobrze, iż są one organizowane. Należy mieć nadzieję, iż ten symbol miłości i pojednania uczyni to co oznacza. Biorąc do ręki opłatek nie można jej jednocześnie zamykać przed drugim człowiekiem, nie można iść z nim do ludzi, niż wpierw nie poprosi się ich o wybaczenie za wyrządzone im zło. Pojednanie jest tu nieodzowne, także w szerokim i lokalnym życiu społecznym – narodowym.
