Zgłębiając życie ks. Stanisława Tworkowskiego – kapłana, którego drogi życiowe związane są z Dąbrówką gm. Lelis z radością zauważyłem jego piękne teologiczne teksty maryjne na łamach wydawnictwa OO. Franciszkanów z Niepokalanowa „Rycerz Niepokalanej”. Nasz rodak w oparciu o teksty biblijne, naukę kościoła ukazuje rolę Maryi jaką odegrała i odgrywa w historii zbawienia. Teksty te z powodzeniem mogą być pomocne i nam obecnie.

„Siadem Wniebowziętej
W połowie sierpnia, kiedy złocista ozdoba pól — ciężkie snopy pszenicy i żyta — wypełnią stodoły, popłynie różnobarwną falą lud wierny, niosący do kościoła swe plony. To dzień Matki Boskiej Zielnej. Dzień chwały Jej wniebowzięcia.
Niesienie plonu w dzień Wniebowzięcia jest tylko formą, symbolem czegoś, niesłychanie głębszego, co człowiek dzisiejszy zaniedbał, a co powinien jak najrychlej uczynić.
Oto potrzeba światu wniebowzięcia. Potrzeba duszy ludzkiej nawrotu do nieba. Potrzeba tu na ziemi zbierać plon zasług na niebo.
Zapewne, zawsze nas ciągnęła ziemia .„Dwie dusze mam w rozprzęgu wiecznym i zamęcie, jedna się pazurami w ziemię
prze zawzięcie”, powiada Faust Goethego, ale zaraz dodaje, że: „druga z oparów ziemskich podnosi się w niebo, nie zwalczoną zaświatów wieczystą potrzebą”.
Prawda ta, o rozdwojeniu ludzkiego serca, nabrała w naszych czasach przerażającego wyrazu. Oto człowiek, ulegając złu, odwrócił się zupełnie od Dobra. Przestał walczyć z ziemią. Ukochał ponad wszystko świat materialny i na nim postanowił założyć królestwo swego pokoju i szczęścia. Ach, jakżeż smutne są te jego wysiłki. Zgiełk morderczych bitew. Chaos bratobójczych rewolucji. Zaciekła nienawiść rasowa, społeczna, klasowa, która wielką ludzką rodzinę zamieniła w kłębowisko żmij…
Odeszliśmy od Boga, a ubóstwiliśmy materię I siebie samych. „Człowiek jest najwyższym dobrem i wszystko winno jemu służyć…” pisze jeden ze współczesnych publicystów i działaczy.
Odwróciliśmy oczy od nieba i chcemy sobie stworzyć raj na ziemi”.

Rycerz Niepokalanej. R. 20, 1946 nr 8=228 (sierpień)