Czy i dlaczego jestem dumny z mojej wioski – parafii?

Zachęcam Państwa do wypowiedzi, nadsyłania informacji, komentowania etc, tak aby dać odpowiedź na tytułowe pytanie. Nie lękajmy się wyrazić swego zdania, przekonania, opinii. Razem wspólnie tworzymy naszą małą wspólnotę – ojczyznę i jesteśmy za nią odpowiedzialni. Tu żyjemy i tu mieszkamy, goście – wcześniej lub później pójdą w inne strony. Dla przykładu kilka punktów, które według mnie dowodzą mojej dumy zamieszkiwania w Dąbrówce.

• Dąbrówka – parafia od zarania swych dziejów była i nadal jest jednym z najważniejszych ośrodków religijnych na Mazowszu. Może jest nieco w cieniu innych wypromowanych miejsc, ale to nie zmienia faktu wyjątkowej obecności na jej ziemi Matki Bożej.
• Mieszkańcy Dąbrówki i okolic wielokrotnie dawali piękne przykłady miłości Boga, Kościoła i Ojczyzny. Jesteśmy tylko ludźmi i czasem błądzimy, ale zawsze w naszych sercach obecna jest miłość Boga i bliźniego.
• Tu odbywało się wiele ważnych lokalnych wydarzeń społecznych, religijnych i politycznych. Były tu  dożynki powiatowe, diecezjalne, wiece i uchwały polityczne, rozwijał się i działał ruch społeczny, żywy był i jest solidaryzm społeczny.
• W dąbrowskiej parafii posługiwali i posługują wyjątkowi duszpasterze. Księża: Placyd Podgórski, Edward Adam Umiński, Stanisław Zybert, Stanisław Grosfeld to tylko cząstka tego grona.
• Z Dąbrówką związany był wyjątkowy kapłan ks. Stanisław Tworkowski – obrońca życie, żołnierz, powstaniec, nauczyciel, wychowawca młodzieży, harcerz, działacz społeczno-polityczny, pisarz.
• Wioska i parafia wydała wielu wspaniałych ludzi, którzy stanowią wzór pracy pro publico bona i rozsławiają nasze strony. Do grona tego należą m.in. Sławomir Mąka – Młodzieżowy Mistrz Polski w kolarstwie; dr hab. Roman Gawrych – patriota, organizator nauczania niepublicznego na terenie kraju; Anatoliusz Daniłowicz – lokalny nauczyciel i działacz społeczny.

Zachęcamy okolicznych mieszkańców i rodaków do wypowiedzi. Państwa głosy, wypowiedzi mogą stać się kolejnym cennym materiałem dokumentującym nasze lokalne dzieje, których opracowywanie nadal trwa.