Wielki Czwartek rozpoczyna Święte Triduum Paschalne. Jest to dzień, w którym głębiej wybrzmiewa prawda o dwóch sakramentach: kapłaństwie i Eucharystii. W wieczór przed swą męką Jezus nie tylko spożył paschę wraz ze swymi uczniami, ale nade wszystko pozostawił siebie samego w eucharystycznych postaciach. On nie tylko chce nas nasycić swym Ciałem, ale i w nas trwać.
Znakiem żałoby i osamotnienia Pana w noc Wielkiego Czwartku jest obrzęd przeniesienia Najświętszego Sakramentu do kaplicy adoracji, którą nazywamy także ciemnicą. Ciemnica symbolizuje więzienie, do którego wtrącono Pana po nocnym sądzie, gdzie zawyrokowano Jego śmierć przez wydanie Go wczesnym rankiem rzymskim poganom. W czasie przeniesienia Eucharystii do ciemnicy przy śpiewie scholi „Sław, języku tajemnicę” zamiast melodii dzwonków usłyszymy przejmujący trzask kołatek. Po zakończonej świętej liturgii ołtarz zostanie obnażony z obrusów. Wnętrze tabernakulum pozostanie puste aż do Mszy św. w Wigilię Paschalną. Są to namacalne znaki osamotnienia Jezusa i poczucia pustki w naszych sercach.
