„W sposób zupełnie inny działał w Lelisie Henryk Kulesza. Kurp, urodzony w Olszynach w 1950 r., wykształcony historyk i nauczyciel w leliskiej szkole. W 1997 r. zorganizował, z podziwu godnym zapałem i konsekwencją, wiejską/samorządową placówkę muzealno-edukacyjną: Ośrodek Dziedzictwa Kulturowego Kurpiów w Lelisie (Ogniewska 2002: 32). W muzeum, którym kierował, zgromadził blisko 2000 eksponatów ilustrujących przyrodę regionu i kulturę materialną Kurpiów215. Ośrodek cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców regionu i szkół, jako miejsce zapoznawania dzieci z kulturą kurpiowską. Dodatkową atrakcją zwiedzania było to, że opiekun zbiorów prowadził opowieść o eksponatach w gwarze kurpiowskiej. Około 2018 r. Ośrodek został zlikwidowany a zbiory rozproszone. Henryk Kulesza jako gawędziarz i śpiewak przygotował również w gwarze kurpiowskiej widowisko teatralne: „W chacie szkwańskiego bartnika – od Zagajnicy Szkwańskiej po Myszyniecką”, w którym opowiadał o historii i życiu dawnych Kurpiów”. – cyt. Krzysztof Braun z Uniwersytetu Warszawskiego Wydział Nauk o Kulturze i Sztuce w swej pracy doktorskiej „Kurpie. Antropologiczno-historyczne studium kształtowania się tożsamości grupowej”, Warszawa 2023, praca pod kierunkiem dr hab Agnieszki Kościańskiej i prof. Katarzyny Waszczyńskiejs. s.134
