„Wieczornice – wieczory już długie, to też gospodynie i dziewczęta zbierają się wieczorami na przędzenie lnu i wełny, darcie pierzy na pierzyny, krajanie kapusty itp. Naschodzi się sporo za niemi chłopaków, zaczynają się śpiewki, bajki, zagadki itp. Na zakończenie ktoś zagra na skrzypkach, i robota kończy się zabawą”.
Adam Chętnik: Kalendarzyk zwyczajów dorocznych, obrzędów i niektórych wierzeń ludu kurpiowskiego , Nowogród 1934, s.23
