Wieś kurpiowskia tworzyła i tworzy do dziś różnorodną sztukę ludową. Chociaż nie zawsze Jest ona potrzebą życiową, to uwidacznia wrodzone zdolności Puszczaków. W przeszłości tworzono w czasie wolny, z tego co miano pod ręką, narzędziami jakimi rozporządzano i według własnych pomysłów. Ich twórczość nawiązywała do życia, regionu, miejscowej przyrody, upodobań wsi itp. Dawniej tworzono dla dzieci, wnuków, na podarunki dla znajomych lub osób którym coś się zawdzięcza, czy do kościoła. Rzadko tworzono na zarobek Obecnie z różnych względów wielu twórców ludowych pozostaje w tzw. zaciszu domowym, tworzy na własny użytek, Nie ma już prawie zdunów, bednarzy, kowali, cieśli, wędrownych rzeźbiarzy i malarzy, a byli to często prawdziwi artyści ludowi. Pozostałości ich myśli twórczej i pracy to chociażby piękne kowalskie krzyże przydrożne. Wyrób kwiatów i ozdób, wycinanki, szydełkowanie, garncarstwo, plecionkarstwo, rzeźby w drewnie, to niektóre funkcjonujących jeszcze dziś rękodzieł ludowych na naszym terenie. Pomimo, iż dotyka ich także proces zanikania, to ludzi uzdolnionych i pasjonatów wśród nas nie brakuje. Przytoczyć tu można chociażby Pana Adama Muracha z Płoszyc – ostatniego garncarza kurpiowskiego.
