Określenie „kurp” znane jest już w XV w., i dotyczy „plecionego z łyka obuwia”. Tym określeniem zbiorowym mieszkańcy ziem nadnarwiańskich zaczęli być nazywani dopiero w XVIII w. „Łykiem” nazywano w dawnej Polsce mieszczanina. W hierarchii państwa stanowego „łyk”, „kurp”, stał wyżej niż chłop. Dowodzą tego spostrzeżenia z połowy XVIII wieku, kiedy funkcjonowało przeświadczenie, że „Kurpie” nie są chłopami pańszczyźnianymi, ale osadnikami czynszowymi.
Na podstawie: Henryk Samsonowicz, „Kurpie na mapie Polski”, ZN OTN 5/1991, s.10
