Zapytano kiedyś Sokratesa, czyje słowa potrafią najbardziej przekonywać. -Tych, których postępowanie towarzyszy słowem – odparł. Innym razem zapytano go, co to jest szlachetność. Filozof odpowiedział: – Dusza z ciałem dobrze zmieszane, jak woda z winem.
W dziele Puszcze polskie z 1920 roku Ferdynand Ossendowski (1878–1945), geograf, chemik, podróżnik i myśliwy, tak między innymi pisze o Kurpiach: „Nie każda dzielnica może pochwalić się tak zaszczytną i burzliwą historią, jak ziemia kurpiowska. Wytrzymali Kurpiowie bowiem niezwykle silny napór Prus protestanckich, nie ulegli im jednak, jak to przydarzyło się niegdyś ich pobratymcom – Mazurom z Pojezierza, i nie… Read more »
Tadeusz Grec – rodak z Obierwi, nauczyciel, kierownik, dyrektor szkół podstawowych na Kurpiowszczyźnie, aktywny regionalista ze szczególnym uwzględnieniem gwary kurpiowskiej, pasjonat, poeta, emerytowany rusycysta, członek Związku Kurpiów. Po odejściu na emeryturę, zajmuje się badaniem gwary kurpiowskiej. Od kilku lat współpracuje z fonologiem i językoznawcą, profesorem Jerzym Rubachem z Uniwersytetu Warszawskiego. Prof. Rubach w 2009 r. opracował zasady zapisu kurpiowskiego dialektu… Read more »
„Kurpie słynęli z uczciwości. Stare przysłowie puszczańskie mówi: 'Kurp przewróci się przez co, a nie weźmie”, „Za grzech nie uważają Kurpie wcale kradzieży leśnej, może jednak przy władzach leśnych polskich i to zmieni się na lepsze” – cyt. Adam Chętnik „O Kurpiach”, Warszawa 1919, s. 29.
„Na północ od Ostrołęki, w odległości 15 kilometrów w linii prostej, prawie nad samą Szkwą, prawym dopływem Narwi leży wieś o nazwie Dąbrówka. Różne są legendy i opowiadania na temat tej nazwy. Jedni mówią, że od imienia czeskiej księżniczki Dobrawy, zwanej również Dąbrówką, żony króla polskiego Mieszka I, drudzy że od lasów dębowych zwanych dąbrowami itp. O tej wsi napisana… Read more »