Określenie „kurp” znane jest już w XV w., i dotyczy „plecionego z łyka obuwia”. Tym określeniem zbiorowym mieszkańcy ziem nadnarwiańskich zaczęli być nazywani dopiero w XVIII w. „Łykiem” nazywano w dawnej Polsce mieszczanina. W hierarchii państwa stanowego „łyk”, „kurp”, stał wyżej niż chłop. Dowodzą tego spostrzeżenia z połowy XVIII wieku, kiedy funkcjonowało przeświadczenie, że „Kurpie” nie są chłopami pańszczyźnianymi, ale… Read more »
„Bory wokół Dąbrówki, to odwieczne knieje królewskie, w których do niedawna sarny , jelenie i wilki wyprawiały harce, a że bory te potem przeszły na własność skarbu rządów zaborczych, a potem naszych polskich, stąd nazywają je rządowymi lub państwowymi. Dąbrówka też była wsią królewską, czynszową, a jak mówiono też rządową, bo w dobrach rządowych położoną. Mieszkańcy jej dawni, to myśliwscy i… Read more »
W książce Jerzego Kijowskiego „Słowem i piórem”, Ostrołęka 2011, odnajdujemy wiersz autora „Siedemdziesiąt mgnień wiosny Czesia Parzycha”. Wiersz ten datowany jest na grudzień 2008 roku i dedykowany jest naszemu rodakowi z Durlas, który pięknie rozsławia kurpiowszczyznę i utrwala historię Ostrołęki. Powstał on na 70-te urodziny twórcy z Durlas. Poniżej jego pierwsza zwrotka: „Durlasy, ponoć bardzo piękna wioska Gdzie się dobrze żyje,… Read more »
Prawnicy swe świadectwa podpisują sami, Chłop zwykle je oznacza trzema krzyżykami; Częściej sędzia za ważne to świadectwo przyjmie, Gdy zobaczy krzyżyki niż swe własne imię.
Przysetem do was, bo chciołem wom poziedzieć, ze i jo nareście zmondrzołem. Poziedziołem sobzie, ze juz nie bende sed napoprzec młodem, ale z nowocesnościo.Gdzie się nie obejrzys tam leformy; to dlocego by i u mnie jekech leformow nie zrobzieć? Jek poziedziołem, tak zrobziułem! Wywalułem stary lewizor pod sope, zeby dziecioki nieli w cem sie grzebać, a kupsiułem taki nowocesny, kolorowy…. Read more »
