Poniżej fragment książki z 1859 roku „Wędrówki po guberni augustowskiej w celu naukowym odbyte” – Aleksander Połujański, str.66-67 „Fałszywe proroctwo i wróżbiarstwo było niejaki czas dla niektórych Kurpiów korzystnym przemysłem, bo większość wierzyła im i uznawała ich za ludzi nadzwyczajnych i świętych. I tak, gdy któremu z gospodarzy zginęło co z dobytku, wtedy udawał się do owych świętych proroków i… Read more »
Poniżej, za Adamem Chętnikiem, kilka powiedzeń kurpiowskich dotyczących jedzenia i piciua: Chleb i woda – ni ma głoda; Grycana kasa, to radośc nasa; Aby była skóra chleba, ceguj ziencej nam potrzeba?; Bierz Nichale, co Pan Bóg daje /tak mówią Kurpie, gdy częstują lichym poczęstunkiem/; Jaki rozbzijas – taki jadyjas /jak pracujesz, tak jesz/; Ma kawałek chleba z miodem /tak mówią… Read more »
„…Po miastach Mazowsza, dotąd się najmują jako furmani, puszczaki sprzedają w wielkich ilościach grzyby suszone, gęsi i okruchy bursztynu na kadzidło. Takie wielkie grzybowe targi odprawiają się w całej okolicy głównie w Ostrołęce i Ostrowiu pod jesień. Zimą noszą na plecach wieńce grzybów do Warszawy. Drobna szlachta z tych stron dostarcza Warszawie nabiału i drobiu…” – cyt. Wincenty Pol:’”Puszczaki Mazowsza”.
„Puszczaki sieją więcej konopi niż lnu: w każdej prawie chacie jest warsztat tkacki i warsztat do samodziału; sami tedy przędą konopie i wełnę i wyrabiają płótna, cynowacizny, perkaliki farbowane i samodziały, posiadając sztukę farbowania wedle przyjętych wzorów, do czego używają w części roślin, w części krwawnych barwników; sami też sobie szyją chodaki, czyli kurpie z lipowej kory lub ze skóry,… Read more »
Wincenty Pol tak m.in. pisał o zajęciach puszczaków: „…Spławność też rzek i uprawa towarowego lasu zajmuje ten ród i w pewnym czasie jest on orylem /tj. flisak spławiający drewno na rzekach polskich m.in. na Narwi/ znanym na Narwi, na Wiśle i pomniejszych rzekach, od których spław i łyżwa puszczak na Narwi oczyszczonej a odbija, rybak też z oryla sławny, chociaż pomniejszym… Read more »
