Umiłowanie Kurpiowszczyzny

Godność, pracowitość, gościnność i miłość Kurpiów do ziemi, do jej walorów odnajdujemy w jednej z regionalnych przypowieści:

„Gdy Pan Bóg po stworzeniu świata leciał nad Syberią zmarzły Mu ręce. Aby je rozgrzać, Pan Bóg zaczął je rozcierać, otworzył dłonie i wtedy wypadły z tych rąk na ziemię syberyjską wszystkie skarby ziemi: złoto, srebro, diamenty, żelazo, węgiel, a kiedy był nad Kurpiowszczyzną, nie miał co tej ziemi i ludziom dać. Ziemia była prześliczna, a ludzie mili i wtedy Pan Bóg powiedział: zostawię Wam szczególny skarb, zostawię Wam część własnego serca. Jest to skarb, który się Wam nie wyczerpie i jest to skarb, którego Wam nikt nigdy nie będzie mógł zabrać”

Źródło: Bernard Kielak „Kurpie”