Pierwotna nazwa naszych przodków to puszczaki. Puszcza to był ich dom – matka. Tutejsze przeogromne lasy dawały dom, schronienie, żywność, pracę. Całe ich życie skupiało się ich wokół lasu. Z biegiem lat wytworzyli oni swoją odrębną kulturę do której byli mocno przywiązani. Ich odrębną tożsamość kulturową tworzyło m.in.:
- bursztyniarstwo,
- myślistwo,
- bartnictwo,
- tkactwo,
- wycinankarstwo,
- strój ludowy,
- obrzędowość,
- obyczaje,
- plecionkarstwo,
- potrawy i napitki,
- architektura,
- przywiązanie do tradycji i zachowań,
- pobożność,
- hardość i prawość,
- rudnictwo,
- smolarstwo,
- węglarstwo,
- umiłowanie ziemi,
- odwaga i oddanie sprawie narodowej.
Co dzisiaj w dobie globalizacji pozostało w nas z tego dziedzictwa? Pytanie pozostaje otwarte. Drzewo bez korzeni zawsze usycha, chociażby było wielkie i mocne jak niegdyś nasze puszczańskie dęby.
