Podanie komuś ręki ma znaczenie symboliczne przynajmniej w trzech perspektywach.
Po pierwsze, jest znakiem pokoju – „Nie mam żadnych złych zamiarów”.
Po drugie, jest znakiem szacunku – „Jesteś godny podania ci ręki” (odmowa podania ręki to w naszej kulturze manifestacja pogardy, uznanie, że druga osoba jest pozbawiona honoru).
Po trzecie, podanie ręki to manifestacja swojej pozycji – „Wiem jaka jest moja wartość”; „Jestem od ciebie ważniejszy” (osoba ważniejsza pierwsza podaje rękę) lub „Jestem ci równy” (gdy spotkają się dwie osoby równe co do pozycji każda z nich może podać rękę jako pierwsza).
Uścisk dłoni ma więc znaczenie. Manifestuje (lub nie) istotne cechy, takie jak pewność siebie, życzliwość i otwartość. Gest rozłożonych dłoni był używany przez większość plemion celem okazania pokojowych zamiarów praktycznie od zawsze.
Odmówienie komuś uścisku dłoni to wielkie faux pas /z francuskiego: fałszywy krok; uchybienie normom towarzyskim; nietakt, niezręczność, gafa/. To wyraz wrogiego nastawienia do drugiej osoby.
Życie publiczne, niestety także przynosi nam i takie sytuacje, zarówno na niwie państwowej, jak i lokalnej. I tu zawsze wstyd pozostaje po stronie czyniącej niegrzeczność.
