W Życiu Łowickim /Łowicz 31.01.1937 R.4, nr 5/, Adolf Teuus pod datą 01.01.1937 roku opisuje swoje wrażenia z rajdu po Polsce. Będąc w naszych stronach zauważa, iż:
- Kurpie to odrębna grupa etniczna, wśród ludności mazurskiej, odrębna nie tylko gwarowo, obyczajów, trybu życia , budownictwa , zdobnictwa i stroju.
- Mężczyźni prawie już zaprzestali noszenia swego ludowego stroju /ciemno-siwa sukmana/, ale Kurpianki noszą nadal swój barwny strój. Strój ten uważa za przepiękny, oryginalny i drogi. Głowy kobiet zdobią czółka, jakby korony. Mnóstwo „wystrzyganek”, „jaki” /bluzki szczególnego kroju/, „wyski” /staniki/, wstążki- to charakterystyczne części ich stroju.
- Lud kurpiowski to lud leśny i ich zabudowania porozrzucane są po obrzeżach lasów, wioski nie są położone wzdłuż jednej ulicy.
- Kurp zawsze jest wesoły i żywy, pagodnie patrzy w przyszłość, a za tańcem i śpiewem przepada.
- Umiłowaną rzeczą Kurpia była strzelba, ale kiedy musiał powiesić ją na kołku, to zajął się uprawą roli, a nie jak dawniej bartnictwem i myślistwem.
Foto: figury kurpiowskie na posesji w Szafarczyskach 11 gm. Lelis u państwa Waldemara i Marianny Pędzich.
