„…Kurpie od najdawniejszych czasów trudnili się bartnictwem, czyli hodowlą pszczół na barciach (starych grubych sosnach), oraz łowiectwem. Dzielili się więc na bartników i strzelców. Do strzelania zaprawiali się Kurpie od najmłodszych lat. Już w szóstym roku życia chłopiec-puszczak był zaznajamiany ze strzelbą, a w ósmym roku już musiał nieźle strzelać do celu. Kurp’-ojciec, idąc na polowanie, brał ze sobą i synów — wszyscy ze strzelbami. W boru szedł każdy w swoją stronę szukać zwierzyny. Nad wieczorem schodzili się wszyscy razem i każdy z synów kładł przed ojcem to, co upolcwał. Który z synów okazał się lepszym myśliwym i strzelcem — otrzymywał nagrodę. Ażeby nie zbłądzić w puszczy, dawano sobie znaki i sygnały pod postacią hukania jak sowa, krakania jak wrona i t. p. W czasie podróży Kurpie nosili stale siekierki, jak nasi górale…” – cyt. Adam Chętnik, Kurpie , cz.3/13, www.ciekawepodlasie.pl
Foto: Krystyna Sutuła – na podstawie przedwojennej grafiki „Ćwiczenia strzeleckie Kurpiów”, http://polskimysliwy.org/2019/04/04/kurpie-wychowywali-dzieci-w-tradycji-lowieckiej/…
