Maj. Jakże ważny i piękny miesiąc w naszym życiu. Kwitnie przyroda, matury, piękne święta i uroczystości narodowe, religijne i rodzinne. Chce się żyć. Z taką też chęcią i radością najprawdopodobniej przychodziły do dąbrowskiej kapliczki Marcyna i Rozyna, którym według tradycji ukazała się Matka Boża. Przyszły, aby udekorować kapliczkę wiosennymi kwiatami, by oddać cześć Maryi. Z naszych krajobrazów znikają już sceny majowych nabożeństw przy kapliczkach i krzyżach, gdzie wieczorna rosa niosła, coraz mniej słyszane hen, słowa pieśni „…chwalcie łąki umajone..”. Wspólny śpiew Litanii Loretańskiej łączył ludzi, tworzył autentyczną jedność. Dziś, korona wirus zbiera swe owoce. Stajemy się obcy wobec siebie. Czy tak musi być? To zależy od nas samych.
