W jaki sposób, w naszym środowisku lokalnym realizowany jest proces informowania i komunikowania się osób publicznych, w tym urzędników jednostki samorządowej, z mieszkańcami gminy – wiosek? Na pierwszy rzut, wielu z nas słusznie poda stronę internetową, biuletyn informacyjny, tablice i słupy informacyjne, zawiadomienia wysyłane przez sołtysów. Nie bez znaczenia jest dla nas działający w gminie SMS-owy system powiadamiania. Stosowny przekaz, może płynąć poprzez radnych i sołtysów, czy parafie, a także zebrania wiejskie. Tak przekazywana jest informacja z urzędu do mieszkańca. Aby zaistniał dialog winien nastąpić jeszcze proces odwrotny. Potrzebna jest merytoryczna i praktyczna otwartość na drugą stronę.
Daje się zauważyć, iż pracownicy samorządowi mają wysoką świadomość o służebnej roli administracji i władz lokalnych wobec mieszkańców (klientów i wyborców), ale ich działania skupiają się zasadniczo na sprawach bieżących. Nie rzadko czynią to, co wymaga jedynie litera prawa, a o jego duchu zapominają. Gdzieś on umyka. W naszym urzędzie gminnym nie jest wyodrębniona konkretna komórka odpowiedzialna za komunikację i kontakty z mediami, mieszkańcami, czy organizacjami pozarządowymi. Brak jest urzędowych zespołów konsultacyjnych, zespołów roboczych, rady seniorów, rady młodzieżowej, czy innego gremium społecznego mającego za cel prowadzenie lokalnego dialogu społecznego.
Wykorzystywanie badania opinii publicznej i paneli obywatelskich jako formy komunikacji nie jest u nas powszechnie obecne. Postulat większego wykorzystania aktywnych form komunikacji internetowej, jak internetowe fora mieszkańców, internetowe badania opinii publicznej i prezentacja ich wyników, e-panele, e-dyskusje wydaje się jak najbardziej zasadny. Należy przy tym mieć na uwadze jego stosowny poziom i zasady. Szacunek w kontaktach interpersonalnych jest ich nieodłączną częścią. Poszanowanie drugiej strony, obiektywizm, kultura słowa, odpowiedzialność za wypowiedzi itp., to kolejne kanony tego procesu. Zachowanie ich pozwoli uniknięcia powielania wątpliwych, a istniejących już niektórych rozwiązań medialnych.
