Czy, my Polacy możemy i powinniśmy iść z pomocą naszym rodakom za wschodnią granicą? Zapewne większość z nas powie że TAK. To nasz narodowy obowiązek.
Na propozycję, aby nasza gmina podjęła działania zmierzające do otoczenia opieką zaniedbanego jednego – kilku grobów Polaków spoczywających na ziemiach wschodnich /Litwa, Białorus, Ukraina/. Może to być np. obwód litewski z którym nasza gmina utrzymuje kontakty /propozycja z dnia 10.09.2021/, nasz włodarz odpowiedział „że katalog zadań własnych gminy nie przewiduje takich przedsięwzięć” /pismo z dnia 08.10.2021 OCK.4147.2021/.
Spójrzmy na zapisy stosownej ustawy mówiące o zadaniach własnych gminy. Art. 7 pkt 20 mówi o współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw. Czyżby pomyłka? Katalog zadań własnych gminy nie jest katalogiem zamkniętym, więc samorządy mają sporą swobodę w swej działalności. Wskazać tu należy na fakt wzajemnych wizyt samorządowców zza wschodniej granicy i samorządowców Gminy Lelis. Jakie my , mieszkańcy gminy, mamy z nich wymierne korzyści?
Czy zatem w ramach tej współpracy nie można objąć opieką grobu naszego rodaka. To przecież Polak, nasz pradziad. Mamy wobec nich jakieś zobowiązania. Jeśli składamy sobie wzajemne wizyty „partnerskie”, to nie popełnimy przestępstwa, jeśli zadbamy i o jeden lub kilka grobów rodaków.
Załóżmy, iż nie wolno tak uczynić, to może uczestnicy owego wyjazdu partnerskiego w ramach własnej inicjatywy przyjdą z pomocą zapomnianym grobom Polaków?Warto także wskazać na fakt, iż inne samorządy taką opieką obejmują owe groby, według mojej wiedzy tak czyni Gmina Kadzidło. Dlaczego my nie możemy tego uczynić jako samorząd gminny?
Taka postawa nie napawa optymizmem i wygląda słabo oraz niezrozumiale.Być może nastąpi głębsza refleksja włodarza gminy i takie działania zostaną podjęte, o co poprosiłem po zapoznaniu się z treścią odpowiedzi na przedstawioną myśl opieki. Co musi się stać, aby owa refleksja nastąpiła…..?
O dalszych losach owej propozycji na bieżąco.
