Na łamach Gościa Pusczańskiego nr 3-4 z 1919, w artykule pod powyższym tytułem, Adam Chętnik wspomina piękne kurpiowskie odpusty. Mówni w nim o wierze ludu, miłości do świętych, śpiewach, procesjach odpustowych do parafii, jedności Kurpiów i jego ubiorach. Jednakże zwraca też uwagę na złe sprawy związane z zwyczajami odpustowymi. Przytacza tu wypadki bijatyk, nadużywania alkoholu i dzikich zabaw obrażających Boga i uczucia religijne. Widzi potrzebę naprawy tego, by dusza i ciało ludzkie mogło znaleźć pokrzepienie w odpustach. Twierdzi, iż zgorszenie winno być tępione jak zaraza.
