Na Kurpiach zachowało się do dzisiaj wiele różnorodnych obrzędów i zwyczajów. Wiążą się one także z Zielonymi Świątkami, które były wielkim wydarzeniem. Obchodzone są 50 dni po Wielkanocy. Korzeni tego święta należy upatrywać w bardzo odległych czasowo obchodach witania wiosny.
Najbardziej rozpowszechnionym zwyczajem związanym z tym dniem jest majenie /przystrajanie/ domów i zagród zielenią. Chałupy jeszcze obecnie dekoruje się na zewnątrz i wewnątrz gałązkami brzozowymi, lipowymi i in. Najczęściej dekorowane są okna domów oraz święte obrazy. Niegdyś układano na podłogach liście tataraku lub pocięty tatarak rozsypywano po zagrodzie. Niektórzy gospodarze wkopywali przed chałupą dwie lub większą ilość młodych brzózek, strojono gałęziami płoty, bramy wjazdowe, zatykano też zielone gałązki na polach uprawnych i zagonkach warzywnych. Dla ochrony bydła przed chorobami czy urokami zakładano w tym dniu krowom na rogi wianuszki plecione z tataraku lub gałązek lipowych.
W naszym kościele parafialnym odnajdujemy resztki tego zwyczaju w postaci udekorowania kościoła młodymi brzózkami. Brzózkami dekoruje się także ołtarzyki podczas procesji Bożego Ciała. Kościół jak widać pozostaje najbardziej wierny tradycji przodków.
W ten dzień obchodzone jest przez ludowców święto ludowe. Swego czasu były tzw „niedziele na wsi” powiązane z zabawą, festynem, spotkania, kiermasze wiejskie. W organizacje których czynnie włączały się także ochotnicze straże pożarne.
Z tym świętem związane jest także inne powiedzenie: ”Na Zielone Świątki dobre i otrąbki”.
