Życie parafii

      Możliwość komentowania Życie parafii została wyłączona

Sobór Watykański II w Dekrecie o apostolstwie świeckich – APOSTOLICAM ACTUOSITATEM mówi:

„We wspólnotach kościelnych działalność ich jest do tego stopnia konieczna, że bez niej, apostolstwo samych pasterzy nie może zwykle być w pełni skuteczne”/100/;

„Parafia dostarcza naocznego przykładu apostolstwa wspólnotowego, gromadząc w jedno wszelkie występujące w jej obrębie różnorakie właściwości ludzkie i wszczepiając je w powszechność Kościoła. Niech świeccy przyzwyczajają się działać w parafii w ścisłej jedności ze swoimi kapłanami, przedstawiać wspólnocie Kościoła problemy własne i świata oraz sprawy dotyczące zbawienia celem wspólnego ich omówienia i rozwiązywania; współpracować w miarę sił we wszystkich poczynaniach apostolskich i misyjnych swojej kościelnej rodziny” /101/.

Jak zatem możemy realizować postulaty Ojców Soboru? Zaangażowanie wiernych w życie parafii jest splotem wielu czynników: indywidualnych i zbiorowych, osobistych i społecznych. Osobiście możemy czynić to poprzez czynny udział w Eucharystii: śpiewanie psalmu, czytanie modlitwy powszechnej, czytanie Pisma świętego, służenie podczas mszy itp. Inne formy zaangażowania to włączanie się w akcje charytatywne, noszenie podczas procesji krzyża,, chorągwi, dbanie o wystrój świątyni i terenu wokół niej, sprzątanie cmentarza, uczestniczenie w pracach remontowych. Udział w życiu bractw, kółek różańcowych czy stowarzyszeń laikatu, to także konkretne oznaki czynnego uczestnictwa w życiu swej wspólnoty parafialnej. Rozwojowi tego zaangażowania, pomaga wspólne /kapłana i wiernych/ omawianie i rozwiązywanie wszelkich spraw. To autentyczna kościelna jedność duszpasterza i wiernych przyczynia się do tego, iż angażujemy się w życie swej parafii nie tylko podczas bierzmowania, komunii, odpustów czy dożynek.

 Wzajemne przenikanie, zrozumienie, współpraca, otwartość, poszanowanie, pomoc tworzą i cementują daną wspólnotę, a składającą się z w indywidualnych wielości. W ten to sposób rodzi się i wzrasta nasze indywidualne dobro, które staje się dobrem wszystkich. Każdy bowiem wspiera wszystkich i wszyscy są wsparciem każdego.

Download PDF