„W gminach Lelis, Kadzidło, Troszyn, Czarnia i Myszyniec tego samego powiatu, a w szczególności we wsi Borowa w dniu wcielenia cała młodzież uciekła do lasu. W materiale sprawozdawczym podano, że „organa MO nie były w stanie tych ludzi uchwycić i doprowadzić. Komendant powiatowy oświadczył ponadto, «że przy każdym wcieleniu do wojska czy 'SP’ młodzież ucieka do lasu i liczba band wzrasta»”
Taką wzmiankę o postawie naszych rodziców – w ich latach młodości, wobec Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, odnajdujemy na łamach periodyku Dzieje Najnowsze 36/2 z 2004 str. 155-175 w artykule pt. „Werbunek młodzieży do brygad Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” /1948-1955/”.
Zapomniana obecnie nieco, Powszechna Organizacja „Służba Polsce”, utworzona została ustawą sejmową z 25 lutego 1948 r. . „. Sztandarowym zadaniem, jakie postawiono przed PO „SP„, to odbudowa zniszczonego przez wojnę kraju. Do innych, równie ważnych, należały: indoktrynacja polityczna młodzieży, przysposobienie zawodowe, przysposobienie wojskowe w połączeniu z wychowaniem fizycznym, przyspieszenie procesu jednoczenia ruchu młodzieżowego, integracja społeczeństwa. Totalitaryzm stalinowski w Polsce budując swoje panowanie na gruzach starego porządku, nie zapominał o młodym pokoleniu. Polska młodzież stanowiła najtrudniejszy odcinek „walki o socjalizm„ i od niej zależała przyszłość oraz trwałość nowego ustroju, nie cieszącego się powszechnym uznaniem społeczeństwa.
Jak widać, nasi rodzice – dziadkowie także nie pałali zapałem do pomysłów władzy stalinowskiej. Zasadniczo nie chcieli być junaczkami i junaki – bezpłatną siłą roboczą komunistycznego państwa.
