Czas od wiosny do jesieni jest okresem, kiedy to coraz częściej odwiedzają nasze strony goście. Przyjeżdżają zbiorowo i indywidualnie. Samochodami i na rowerach. Wypady rowerowe poza miasto wiodą i do naszych wiosek. Sprzyjają temu coraz lepsze drogi, te gminne i powiatowe. Nie bez znaczenia jest też sława naszego Sanktuarium w Dąbrówce. Grono zaglądających tu stale powiększa się.
Przybywającym do nas gościom możemy się pochwalić się rożnymi zabytkami, kościołem parafialnym z organami w dąbrowskiej świątyni/, pomnikami przyrody, miejscami archeologicznymi, pięknem przyrody, ciszą i spokojem. Budowle na Placu Jana Pawła II /raczej nazwa powinna brzmieć |Plac św. Jana Pawła II/, rezerwat przyrody, leśna ścieżka edukacyjna, gospodarstwa agroturystyczne, cmentarze wojenne, historyczna szkoła w Dąbrówce, miejsce historii walki o niepodległość Ojczyzny /grób ks. Walentego Placyda Podgórskiego/, cmentarz grzebalny w Dąbrówce – świadectwem życia tutejszej ludności, zachowane stare kurpiowskie budownictwo /np. chałupa w Szafarczyskach 11/, liczne przydrożne krzyże i kapliczki/niektóre ponad 100 – letnie/ a także ciekawi ludzi, są naszym skarbem kulturowym.
Miejscami którymi możemy się pochwalić są także piękne boiska, ośrodek etnograficzny, skwerki, place zabaw, miejsca ćwiczeń, czy chociażby odnowione budynki remiz OSP. Przykładowo w Gąskach odnajdziemy regionalne drogowskazy do posesji. W lasach odnajdziemy gustowne i praktyczne miejsca postojowe. W szerszym promieniu od Dąbrówki warto odwiedzić grób powstańca styczniowego w Gontarzach, młyn rzeczny w Brzozowej, kapliczki św. Jana /Grale, Laski/i, regionalne wysokie drewniane krzyże /Stanisławowo, Grale, Płoszyce, Łęg, Szkwa, Brzozowa/, cmentarze wojenne żołnierzy niemieckich z okresu I wojny światowej w Kurpiewskich i we Szkwie, kościół w Czarni Kadzidlańskiej, pokaz garncarstwa w Płoszycach, rękodzieło miejscowej ludności, drewniany most na Szkwie /Kurpiewskie/.Poczucie ducha miejsca najcenniejszego zabytku gminny – kościoła parafialnego w Dąbrówce, jest niezapomnianym przeżyciem.
Promocja, lepsza dostępność dla przybywających, ścieżki i szlaki rowerowe, miejsca odpoczynku, tablice informacyjne, to jedne z wielu działań które są niezbędne do poprawy warunków sprzyjających rozwojowi trendu przybywania do nas ludzi /chociażby w weekendy od wiosny do jesieni/. Może zgłaszane w tym zakresie dotychczas uwagi i wnioski trafią wreszcie na żyzny grunt. Pozostawienie tego wszystkiego samemu sobie sprawi utratę tego cennego bogactwa lokalnego. Tworzenie miejsc inwestycyjnych nie jest niestety naszą mocną stroną, więc chociaż prawidłowo zagospodarujmy to, co mamy. Należy mieć nadzieje, że nie będzie na to zbyt późno. I do tego czasu nie zyskamy miana wiosek, o których się pamięta raz na jakiś czas. Czas płynie, a sąsiedzi nie są bierni.
