Również należy przywołać postać księdza wikariusza Placyda Podgórskiego, który w I połowie lat 70-tych XIX wieku (1870 – 1875 ) pełnił posługę kapłańską w parafii Wieliszew u boku księdza proboszcza Ślepowrońskiego. Ksiądz Podgórski urodził się 14 lutego 1834 r. Wstąpił do zakonu reguły św. Benedykta (benedyktynów). Święcenia kapłańskie otrzymał w 1862 roku w Pułtusku. Młodego, świeżo wyświęconego księdza Podgórskiego rosyjskie władze wojskowe zaaresztowały w styczniu 1863 r. za to, że jeździł po wsiach i odprawiał za poległych nabożeństwa żałobne. 17 sierpnia 1863 r. ksiądz Franciszek Myśliński, pełniącego obowiązki ordynariusza diecezji płockiej, interweniował w Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, aby spowodowała zwolnienie z więzienia księdza Podgórskiego, benedyktyna z Pułtuska, gub. warsz. (guberni warszawskiej), który z pozwolenia swej zwierzchności bawił w Obryttem, gdy przechodził tamtędy nlk wojn. (naczelnik wojenny), który zauważywszy tam księdza P.P., polecił gbrowi płoc. (gubernatorowi płockiemu Dominikowi Dziewanowskiemu), by go zaaresztował. Po tej interwencji ksiądz Podgórski został zwolniony z aresztu 28 sierpnia 1863 r
.Kurjer Codzienny, R.8, nr 224, (10 października 1872)
