Dużą rolę w kulturze kurpiowskiej odgrywała religijność. Religijność ta dotyczyła przede wszystkim zachowań pozaliturgicznych, wywodzących się z przedchrześcijańskich zwyczajów. Do takich zwyczajów zalicza się składanie symbolicznych ofiar proszalnych w kilku kurpiowskich parafiach /Kadzidło, Brodowe Łąki/. Rytuał ten odbywał się 6 sierpnia w święto Przemieniania Pańskiego. Składano wówczas woskowe wota w intencji zdrowia oraz dobrego chowu zwierząt gospodarskich. W ceremonii brali udział prawie wyłącznie starsi ludzie, przeważnie kobiety. Odprawiano nabożeństwo wotywne, po którym następowała symboliczna ofiara proszalna. Przed głównym ołtarzem ustawiano stół, na którym rozkładano świece oraz woskowe figurki zwierząt. Wierni wybierali figurki i świece, z zamian zostawiając pieniężne ofiary (zdarzały się także ofiary z jaj), po czym obchodzili trzykrotnie ołtarz, modląc się o opiekę nad żywym inwentarzem. Następnie wierni wracali do stołu, aby oddać figurki i świece, które były chowane aż do przyszłorocznego obrzędu.
Wśród woskowych figur przeważały wizerunki koni, krów, owiec oraz kur i kogutów. Zdarzały się także wyobrażenia świń oraz psów. Figurki te lepione były ręcznie z pszczelego wosku, przez tak zwanych brastewnych. Są to schematyczne przedstawienia, pozbawione detali. Wykonywano je w tradycyjnej na terenie Kurpiowszczyzny konwencji plastycznej.
Źródło: Jacek Olędzki Symboliczne ofiary woskowe ze wsi Kadziło, „Polska Sztuka Ludowa” 1962, nr 2.
