Szkoły podstawowe na wsi tradycyjnie pełnią rolę ośrodków jej rozwoju. To miejsca edukacji ale i wydarzeń kulturalnych, sportowych, miejsca spotkań i integracji mieszkańców. Bez nich życie na wsi staje się bardzo ubogie. Tracą na tym wszyscy jej mieszkańcy.
Obecny rok szkolny rozpocznie się w nowych uwarunkowaiach organizacyjnych. Powoli wygaszane są gimnazja, a powracają 8-letnie szkoły podstawowe. Nasza dąbrowska szkoła /i nie tylko/ dzięki staraniom wielu osób i postawy stosownych instytucji /Kanacelaria Prezydenta RP, Ministerstwo Oświaty, Kuratorium Oświaty/, będzie mogła działać zgodnie z duchem, zamierzeniami i celami obecnej reformy oświatowej. Władze samorządowe, tym razem, na okreśłony czas uwzględniły oczekiwania społeczeństwa.
Owocem powyźszego jest m.in. zmniejszenie konieczności dowożenia dzieci do szkoły większej. Pomimo, że odległość do niej wynosi max ok. 10 kilometrów, to dla dzieci, ta droga dojazdu autobusem PKS jest zbyt uciążliwa. Nie ma w nich opieki osoby dorosłej. Może i wystarcza miejsc siedzących, to i tak bez opieki dorosłych powoduje to zagrożenia dla bezpieczeństwa dzieci. W okresie zimowym przejazdy lokalnymi drogami nie odbywają się punktualnie – dzieci marzną na przystankach. Ze względu na organizację dowozu dzieci często docierają do szkoły dużo za wcześniej np. o godz. 6.30 i czekają na rozpoczęcie lekcji w świetlicy, nie mogą też po południu skorzystać z oferty zajęć pozalekcyjnych, ponieważ nie miałyby po ich zakończeniu możliwości powrotu do domu.
Duża szkoła gminna nie zawsze zapewnia nieśmiałym dzieciom wystarczające wsparcie na początku szkolnej kariery, co je demotywuje do wysiłku i obniża samoocenę. Rodzice dzieci z oddalonym miejscowości zazwyczaj mają utrudniony dostęp do życia tejże szkoły. Kontakty z nauczycielami rodzin uczniów najbardziej potrzebujących wparcia stają się sporadyczne. Tak więć większa i często w opinii publicznej – lepsza szkoła, obniża szanse rozwojowe i edukacyjne wiejskich dzieci. To szkoła wiejska jest rzeczywistym ośrodkiem rozwoju dzieci i lokalnego środowiska. Troska o nią leży we wspólnym lokalnym interesie. Piękny przykład tej postawy dali nasi przodkowie w 1936 roku. Kontynuujmy więc ją.
