Pierwotnie czas mierzono „po swojemu”, widziano następujące po sobie pory roku, jednak nie odmierzano precyzyjnie mijającego czasu. Podział roku na dwanaście miesięcy upowszechnił się w Polsce wraz z przyjęciem chrześcijaństwa. Jednak nazwy łacińskie nie przyjęły się na polskim gruncie, już z początkiem XVI wieku pojawiły się nazwy polskie, powstałe z przeobrażenia słów starosłowiańskich.
Październik – nazwa ta wywodzi się od paździerzy, czyli odpadków z lnu i konopi, ponieważ w tym miesiącu powszechnie pracowano przy ich obróbce. Inne nazwy to: winnik (od winobrania), pościernik, kosień.
