„Wieczornice. Wieczory już długie, to też dziewczęta i gospodynie zbierają się wieczorami na przędzenie lnu i wełny, darcie perzy na pierzyny, krajanie kapusty itp. Naschodzi się dziewuch sporo, za niemi chłopaków, zaczynają się śpiewki, bajki, zagadki itp. Na zakończenie ktoś zagra na skrzypkach i robota kończy się zabawą”.

„Wróżby ze lnu przy przędzeniu robią dziewczyny. Biorą dwie kulki przędzonego lnu i zapalają jednocześnie. Jedna kulka oznacza jakąś obecną dziewczynę, a druga nieobecnego chłopca, miłego dla dziewczyny. Jak dym z zapalonych kulek idzie w górę, a potem oba dymki połączą się razem, to dziewczyna wyjdzie zamąż w bieżącym sezonie. Jak dymki się rozejdą – z zalotów nic nie będzie”.

Źródło: Adam Chętnik: Kalendarzyk zwyczajów dorocznych, obrzędów i niektórych wierzeń ludu kurpiowskiego, Nowogród 1934