Cmentarze są okazją do pogłębienia wiary, miłości i wzajemnego pojednania. Powinny zatem na cmentarzu częściej niż raz do roku odbywać się modlitwy za zmarłych. Wskazane jest urządzanie procesji, nawiedzanie cmentarza z racji wizyty duszpasterskiej w parafii czy też w czasie większych uroczystości parafialnych. Dobrą okazją do nawiedzenia cmentarza jest Uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada) oraz Dzień Zaduszny (2 listopada). Wspólne gromadzenie się parafian na cmentarzu przyczyni się do lepszej dbałości o to miejsce, a także o poszczególne groby. Służyć też będzie pamięci o śmierci i przeznaczeniu każdego człowieka do wieczności.
Obecność u grobu bliskiej osoby staje się wymownym znakiem potwierdzającym konieczność pamięci o tych, którzy są już po drugiej stronie życia, lecz pozostają nadal żywej w naszej pamięci i uczuciach. Może odbywać się to w różny sposób – przez modlitwę, patriotyczną manifestację połączoną ze święceniem kwiatów i zniczy, a nawet przez zwyczajne uporządkowanie grobów. To są
przejawy miłości i wdzięczności względem tych, którzy odeszli. Jest to także wyraźny
znak, przez który wierni wyrażają swój związek z własnym parafialnym cmentarzem.
Cmentarze, grobowce czy poszczególne mogiły, w których znajdują się ciała zmarłych, są wyrazem i świadectwem wiary ludzi w życie wieczne. Troska o te miejsca jest także znakiem szacunku dla zmarłych. Dlatego obowiązkiem nie tylko władzy kościelnej czy państwowej, lecz także wszystkich wiernych jest stała troska o ich wygląd oraz otaczanie ich czcią i pamięcią. Każdy z nas ma obowiązek dbania o cmentarz, o grobowce i mogiły krewnych, ale także znajomych, sąsiadów, a nawet o mogiły osób nieznanych czy zapomnianych. Grobami oraz nagrobnymi pomnikami pisane są polskie dzieje. W tym świętym miejscu, na cmentarzu, można w piękny i głęboki sposób uczyć się historii Kościoła i Polski.
