Poniżej fragment pracy Katarzyny Waszczyńskiej o zbiorach Ośrodka Etnograficznego w Lelisie:
Efekt naszej pracy to 981 skatalogowanych obiektów należących do dziedzictwa materialnego mieszkańców Lelisa i okolic. Wśród nich znajdują się kolekcje: naczyń klepkowych – ok. 20 sztuk; naczyń dłubanych – ok. 22 sztuk; stęp – ok. 6 sztuk; masielnic – 4 sztuki drewniane, jedna klepkowa i 2 metalowe; niecek drewnianych – ok. 13 sztuk; garnków glinianych wypalanych niepolewanych i polewanych – ok. 140 sztuk, w tym dwojaki gliniane -1 0 sztuk i jeden metalowy, oraz trojaki – 2 sztuki; talerzy i podstawek – ok. 47 sztuk; garnków żelaznych – ok. 17 sztuk, czajników ok. 6 sztuk; łyżek drewnianych – 7 sztuk; naborów sztućców (głównie widelce i łyżki) – 4 komplety; trójnogów – 2 sztuki; mebli, a w tym – 2 szafy, 2 szlabany, 2 łóżka, 1 kołyska, 1 kołyska przenośna, 2 chodziki dla dzieci, 1 konik na kółkach, 3 skrzynie (w tym dwie malowane), 2 stoły, stół garncarski, 2 szafki, 5 kredensów, 4 łyżniki, 2 lustra; tar – 6 sztuk (w tym jedna szklana i jedna drewniana); maglownic z wałkami – 8 sztuk, kijanek – 4 sztuki, żelazek – 8 sztuk (w tym są żelazka na duszę, z kominkiem i na prąd); narzędzi stolarskich i bednarskich – ok. 90 sztuk; sieci – w tym ok. 6 wierszy, 3 drygawice, 1 sanie, 1 kłoń; ościeni – 3 sztuki; plecionek – ok. 31 sztuk (w tym skrzynie, solnionki, kosze); obrazów świętych – 13 sztuk; krzyży i sygnaturek -1 1 sztuk; pieczywa obrzędowego – 8 sztuk; palm – 6 sztuk; wycinanek – 26 sztuk (w tym są: leluje, las, gwiazdy, ptaki, firanki i taśmy); pająków – 3 sztuki; narzędzi tkackich – w tym 3 pełne warsztaty tkackie; 4 kołowrotki, 6 płoch, 2 miecze, 5 czółenek, 3 trójnogi do motowidła, motowidło, snowadło, 5 szczotek do czyszczenia/czesania przędzy; ubrań kobiecych – w tym: 13 kabotków, 3 kaftany, 2 koszule, 1 koszulka – stanik, 4 wystki, 6 spódnic, 11 fartuchów, 16 chustek; ubrań męskich – 2 komplety mundurów leśników, 3 pary spodni; buty z cholewami; tkanin dekoracyjnych: makaty – 3 sztuki, kapy – ok. 30 sztuk; serwety i serwetki (głównie koronkowe) – ok. 40 sztuk; szmacianych chodników – ok. 10 sztuk; itd., itd.
Każdy z 981 przedmiotów został opisany oraz sfotografowany, nadano mu także kolejny numer katalogu naukowego zbiorów etnograficznych, o następującym oznaczeniu LOE-numer. Część katalogowanych zbiorów była numerowana już wcześniej, znajdowały się bowiem na nich takie napisy, jak: OE-numer lub MRZM-numer. Całość zinwentaryzowanych zbiorów została również wpisana do Księgi inwentarzowej muzealiów etnograficznych.
Dokumentacja opisanych zbiorów znajduje się w formie cyfrowej na płytach CD, gdzie znajduje się katalog kart ułożonych numerycznie od najmniejszego do największego oraz osobno katalog fotograficzny. Jest także w formie skróconych opisów w księdze inwentarzowej. W obydwu formach możliwa jest kontynuacja prac inwentaryzacyjnych i opisowych nieskatalogowanych jeszcze zbiorów oraz bieżące uzupełnienia w miarę pojawiania się nowych przedmiotów. Całość dotychczas zrobionej dokumentacji została przekazana do Gminnego Ośrodka Kultury w Lelisie i podlegającemu mu Ośrodkowi Etnograficznemu Dziedzictwa Kulturowego Kurpiów w Lelisie.I co dalej? Plany na przyszłość
Praca przy zbiorach Ośrodka Etnograficznego w Lelisie dała studentom możliwość poznania zawodu muzealnika oraz praktycznego zastosowania zdobytej wiedzy. Myślę, że było to dla nich ciekawe doświadczenie i z pewności przyniosło satysfakcji z efektu, który mogli obejrzeć po ośmiu dniach wspólnej pracy. Wielu zadeklarowało chęć uczestniczenia w kontynuacji projektu w następnym roku (2010), kiedy planowane jest zinwentaryzowanie przedmiotów zgromadzonych w dwóch pozostałych budynkach: lamusie i pod wiatą. W planach jest także opracowanie zebranych kolekcji i przygotowanie publikacji na temat dziedzictwa materialnego Kurpiów, zgromadzonego w Ośrodku Etnograficznym w Lelisie.
Warto także dodać, że zakończenie prac inwentaryzacyjnych i opracowanie katalogu naukowego i fotograficznego pozwoli włodarzom Lelisa ubiega si o status jednostki muzealnej dla obecnego Ośrodka Etnograficznego Dziedzictwa Kulturowego Kurpiów. s.299-300.=======================================
cyt. za: Waszczyńska, Katarzyna, Warszawscy etnolodzy w Ośrodku Etnograficznym Dziedzictwa Kulturowego Kurpiów w Lelisie, [w] Rocznik Mazowiecki 21, 297-300, 2009
