W XX-leciu międzywojennym powiat ostrołęcki był rejonem zacofanym pod względem rozwoju oświaty, kultury i opieki medycznej. W latach 1914-1933 liczba szkól w powiecie ostrołęckim wzrosła 5-cio krotnie. Z liczby 19 /1919/ do liczby 99 /1933/. W tym okresie liczba nauczycieli także wzrosła 10 –cio krotnie z 25 do 236. Większość szkół mieściła się w budynkach wynajętych. Szkolnictwo ponadpodstawowe było jedynie Ostrołęce. W 1939 roku na 102 szkoły w powiecie jedynie 6 realizowało program szkoły 7 klasowej. Niski stan szkolnictwa sprawiał, iż znaczny odsetek dzieci nie realizował obowiązku szkolnego. Natomiast wysoki odsetek analfabetów stanowił klęskę społeczną. Wpływało to na poziom kultury, na życie gospodarcze i proces kształcenia zawodowego robotników i rzemieślników. W 1921 roku analfabeci i półanalfabeci stanowili 40,8% mieszkańców powiatu w wieku powyżej 10 lat. Ok 1/3 mieszkańców to byli analfabeci. Osoby z elementarnym wykształceniem także stanowili ok. 1/3 liczby tutejsze ludności. W latach 1921-1931 odsetek analfabetów w powiecie ostrołęckim zmniejszył się z 33,6% do 29,1%. Poza szkołami w języku polskim w tym okresie w Ostrołęce prowadzone były szkoły przez ludność żydowską w języku hebrajskim. Były to szkoły powszechne i wyznaniowe.
Źródło: Jerzy Kijowski , Obraz powiatu ostrołęckiego w okresie międzywojennym, Ostrołęka 1983, str. 10-11.
