Mówiąc o dialogu społecznym należy mieć na myśli, szczerą wymianę myśli i opinii pomiędzy władzami danej jednostki samorządu terytorialnego, radnymi, przedstawicielami lokalnych organizacji, grupami mieszkańców i wszystkimi zainteresowanymi. Taki otwarty i ogólnodostępny, dobrze przeprowadzony dialog to warunek konieczny do budowania wspólnotowej świadomości. Ta świadomość, to absolutna podstawa podejmowania jakichkolwiek dojrzałych decyzji. Zacznijmy jak najszybciej otwarcie rozmawiać. Niech spotykają się wszyscy zainteresowani i niech spokojnie wyrażą swoje opinie i oczekiwania. Rada dialogu społecznego, dyskusja za pomocą internetu, czy pisemne konsultacje, także są dobrym sposobem na dialog społeczny. Każdy mieszkaniec ma prawo wypowiedzieć się, ale też ma prawo, aby władze go wysłuchały. Wysłuchanie zaś mieszkańców, to także obowiązek władz określonej jednostki samorządu terytorialnego.
Pomimo, iż teoretycznie ostateczną instancją decyzyjną jest rada gminy, to jednak, aby jej decyzja była dojrzała, należy uważnie wysłuchać głosu mieszkańców. Radni nie są przecież jakimiś super menadżerami, którzy wszystko wiedzą. Bez zdania mieszkańców w wielu sprawach ich osąd wydaje się być dość mglisty. Chodzi o to, aby publicznie znaleźć odpowiedzi na pytania i potrzeby mieszkańców. Aby, uczynić to przy wspólnym dużym stole, a nie tylko naprzeciwko jednego małego „uprzywilejowanego” stolika. Jak dotychczas proces ten napotyka u nas na różne trudności. Dialog społeczny często sprowadza się do suchego wypełnienia wymogów ustawowych, bądź też, ewentualnie rozmawia się tylko z „właściwymi wybrańcami”. W tych okolicznościach mieszkańcy nie raz wzbraniają się przed tym dialogiem.
Społeczności i organizacje, które potrafią otwarcie i szczerze rozmawiać, a przez to doskonalić swoje wspólnotowe zamierzenia, skuteczniej się rozwijają. A wspólnoty w których dialog jest w jakikolwiek sposób ograniczony, albo jest niedoceniany, albo dławiony popełniają poważne błędy, marnują okazje rozwojowe i ciągle tracą czas na niepotrzebne ruchy i ślepe ścieżki decyzyjne. Czas na jasne i wyraźne stwierdzenie, nie stać nas na dalsze zaniedbywanie dialogu społecznego. Prowadząc wspólny, żywy namysł nad naszymi sprawami budujemy lepszą wspólnotę i kreujemy rozwój, który może wszystkim przynieść więcej zadowolenia z mieszkania w naszej, a nie innej gminie. Rozmawiajmy zatem o wspólnych sprawach kraju, powiatu, gminy, parafii, wioski.
