O pracy Henryka Kuleszy z Lelisa Krzysztof Braum w swej pracy doktorskiej Praca wykonanej pod kierunkiem dr hab. Agnieszki Kościańskiej, prof. UW dr Katarzyny Waszczyńskiej (promotor pomocniczy) Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej pisał:
W sposób zupełnie inny działał w Lelisie Henryk Kulesza Kurp, urodzony w Olszynach w 1950 r., wykształcony historyk i nauczyciel w leliskiej szkole. W 1997 r. zorganizował, z podziwu godnym zapałem i konsekwencją, wiejską/samorządową placówkę muzealno-edukacyjną: Ośrodek Dziedzictwa Kulturowego Kurpiów w Lelisie (Ogniewska 2002: 32). W muzeum, którym kierował, zgromadził blisko 2000 eksponatów ilustrujących przyrodę regionu i kulturę materialną Kurpiów. Ośrodek cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców regionu i szkół, jako miejsce zapoznawania dzieci z kulturą kurpiowską. Dodatkową atrakcją zwiedzania było to, że opiekun zbiorów prowadził opowieść o eksponatach w gwarze kurpiowskiej. Około 2018 r. Ośrodek został zlikwidowany a zbiory rozproszone. Henryk Kulesza jako gawędziarz i śpiewak przygotował również w gwarze kurpiowskiej widowisko teatralne: „W chacie szkwańskiego bartnika – od Zagajnicy Szkwańskiej po Myszyniecką”, w którym opowiadał o historii i życiu dawnych Kurpiów. –
cyt. Krzysztof Braun, Kurpie. Antropologiczno-historyczne studium kształtowania się tożsamości grupowej, Warszawa 2023, s.134
