Pod Nowogrodem 1794 roku ukryło kilku Kurpiów armatę, pomimo hojnej oferty Prusaków -100 talarów, Kurpie armaty nie wydali. Podczas walk Polaków z Prusakami, Kurpie wydobyli ową armatę i ostrzeliwali Prusaków. Kościuszko dowiedziawszy się o tym polecił wypłacić Kurpiom 50 dukatów, ci jednak zapłaty przyjąć nie chcieli. Mówili, iż dla Ojczyzny milej pracować za darmo, niż za pieniądze. Ale, aby nie obrazić Kościuszki zgodzili się przyjąć kilka dukatów. Ten fakt opisuje Maria Konopnicka w jednym ze swych wierszy:
Siedzą Kurpie nad Narwią,
Siedzą z dziada, pradziada,
O tych wojnach, o Szwedach,
Ojciec synom opowiada.
Opowiada jak dzielnie,
Biły wroga te chwaty,
Jak po bitwie ukryli
W gęstej puszczy armaty.
Idzie Prusak i pyta:
– Gdzie to macie te działa?
A Kurpik na to:
– Woda nam je zabrała.
Wieją Orły, Pogonie,
Idą Polscy żołnierze.
Lecą Kurpie: – Są działa!
Niech Ojczyzna je bierze!
Jeden dukat weź miewa:
Niech się chłopcu dostanie,
Co się w dzień ten narodził
W samo polskie powstanie!
Źródło: Henryk Syska, Przez Puszczę Zieloną, Ostrołęka 1993
