Kto lepiej zadba o nasze sprawy niż my sami? Nikt. Dlatego też włączajmy się w życie lokalnych wspólnot. Czasem jest to źle widziane przez samorząd, bo bywa to nie po jego myśli, ale to nie jest najważniejsze. To władza jest dla nas, a nie my dla władzy. Służba publiczna zobowiązuje do stosownego zachowania, chociaż c z tym bywa różnie, bo nie ma odpowiedzialności. Wójt, burmistrz, prezydent – jeśli jest mieszkańcem danej jednostki samorządowej to dobrze, ale jeśli mieszka poza jej granicami, wówczas rodzą się wątpliwości. Dziś on jest z mieszkańcami, jutro nie. A nierozwiązane sprawy, to kłopot mieszkańców, którzy wiedzą najlepiej co im potrzeba. Piękne obietnice wyborcze, zazwyczaj rzadko są realizowane. Zawsze znajdzie się jakieś wytłumaczenie, usprawiedliwienie. Winny będzie ktoś lub coś, ale nie ten kto obiecywał. A może ten kto w te obietnice uwierzył?
Schodząc najniżej, troszczmy się o nasze wioski. To nasze małe Ojczyzny, to my sami. Angażujmy się w ich życie: społeczne, kulturalne, religijne i polityczne, włączajmy się w prace społeczne etc. Bierzmy udział w zebraniach wiejskich, pytajmy urząd i samorządowców, składajmy wnioski do samorządu, promujmy je. Nie tolerujmy w milczeniu działań na pokaz, dla egoistycznego zysku czy manipulowania nami. Czyńmy to wszystko z potrzeby serca i w duchu wzajemnej współodpowiedzialności za nasze wioski.
