Ignacy Mościcki – prezydent II RP w latach 1926-1939, urodził się 1 grudnia 1867 r. w Mierzanowie k. Ciechanowa w rodzinie ziemiańskiej. Zmarł 2 października 1946 r. w Versoix k. Genewy.
W latach 1887-1891 studiował chemię na politechnice w Rydze. Działał wtedy w polskich organizacjach socjalistycznych, m.in. w II Proletariacie. W tym to czasie /1888 rok/ jako student wraz z dwoma kolegami wędrował po naszych stronach. Relacje z tych wędrówek odnajdujemy w jego pamiętnikach. Trasę od Łap przez Łomże, Nowogród do Kadzidła przemierzył piechotą. Szczególną jego uwagę zwróciły strony od Nowogrodu do Kadzidła. Wędrowców uderzyła wyjątkowa gościnność tutejszej ludności . Pisał, iż wśród niej czuli się jak w rodzinie. Kurpie pilnie i gromadnie słuchali ich opowiadań, a także wypytywali o wiele spraw. Studenci również byli naocznymi uczestnikami jednego z zebrań wiejskich w sprawie dalszego chowu gęsi we wsi. Zatrzymanie i przesłuchanie przez sekretarza gminnego w Nowogrodzie również znalazło swoje odzwierciedlenie w treści tych wspomnień.
Mościcki przytacza ponadto pewien szczegół z obyczajowości Kurpiów: „Oto proszono nas, abyśmy w dalszej naszej wędrówce ominęli jedną wioskę, w której stało się wielkie nieszczęście – dziewczyna porodziła dziecko. Uważano, że wioska ta jest niegodna nas gościć”
Mając na uwadze rok ich wędrówki po Puszczy /1888/ rodzi się całkiem zasadne pytanie: czy oby, ci młodzieńcy nie gościli także i w naszej parafii? Być może tak. Dąbrówka była wówczas ważnym miejscem na mapie Kurpiowszczyzny.
