„Pod Twoją obronę” to stara antyfona do Matki Bożej jest w Kościele zależnie od kraju odmawiana w różnych wersjach: krótszej i dłuższej. Modlitwa ta, jest niezwykłym skarbem w tradycji chrześcijańskiej. Ma ponadczasową wartość. Tysiące świadectw potwierdza, że modlitwa ta przynosi duchowe owoce tym, którzy z wiarą się nią modlą. „Pod Twoją obronę” to bardzo stara antyfona chrześcijańska do Matki Jezusa, która – jak udowadniają odkrycia archeologów – funkcjonowała w Kościele już w połowie III w.

Znaleziony na terenie Egiptu przez brytyjskich archeologów jej wczesny zapis jest datowany na ok. 250 r., zatem czasy niedługo po spisaniu samych Ewangelii. Jest to najstarsza zachowana modlitwa maryjna, co nadaje jej wyjątkowe znaczenie historyczne i teologiczne. Odmawiając ją, łączymy się z wiarą pierwszych pokoleń chrześcijan, którzy zwracali się do Maryi tymi samymi słowami. Ta ciągłość tradycji jest świadectwem nieprzerwanej obecności kultu maryjnego w Kościele od jego najwcześniejszych lat.

Przed Soborem Watykańskim II, po skończonej Mszy świętej (po błogosławieństwie i rozesłaniu), czytano jeszcze zwykle prolog Ewangelii wg św. Jana. Ponadto w związku z tzw. Mszą czytaną dodawano np. czy to „Salve Regina”, czy zgodnie z zachętą papieża Leona XIII wezwanie do Św. Michała Archanioła, prosząc tym samym o przywrócenie niezależności Kościoła od struktur jemu zewnętrznych. W ten sposób, modlitwy te, nie naruszały integralnej i optymalnej struktury Mszy św.

Liturgia ne wyczerpuje całej działalności Kościoła (KL 9). Można więc, a nawet trzeba zaproponować wiernym inne formy spotkań modlitewnych. Do nich należy chociażby popołudniowe nabożeństwo różańcowe, na koniec którego właśnie warto zmówić „Pod Twoją obronę” w intencjach Ojca Świętego, a także poprosić Boga za przyczyną Św. Michała Archanioła, aby wspólnota Kościoła także w obecnych czasach potrafiła zachować swoją niezależność w myśleniu i działaniu

W dzisiejszym zabieganym świecie, pełnym niepokoju i niepewności, „Pod Twoją obronę” oferuje duchowe schronienie i przypomina o macierzyńskiej opiece Maryi nad Kościołem i każdym wierzącym. Jest wyrazem ufności, że nie jesteśmy sami w naszych zmaganiach.